Ik ben meer geest dan man. Een wandelend boek vol gedachten en hersenspinsels. Eigenlijk vind ik het wel fijn om gezelschap te hebben van al de gedachten die ik heb. Soms ben ik vergezeld door demonen, soms door engelen. Eenzaam ben ik nooit. Niet alles is fraai, maar als de gedachten een loopje met me nemen kan ik me wenden tot God en gebed.
De climax van het denken is ongetwijfeld de tijdloosheid bereiken. Waarheden die altijd gelden, ongeacht cultuur of tijd.
Al een tijd lang probeer ik het leven door een nieuwe bril te zien. Wat is er eigenlijk waar van wat ik dacht over het leven en het bestaan? Leef ik wel in deze realiteit? Ik probeer nieuwsgierig en onbevangen te zijn. Lang heb ik niet geleefd naar wat mijn geweten me dicteerde. Het heeft me ouder gemaakt dan ik had willen zijn. Ik leefde een fictie, had geen idee van wie of wat ik was.
Met mijn geest probeer ik de realiteit te ontleden. Het is eigenlijk een wetenschappelijk experiment. Hoeveel van wat ik denk of aangeleerd heb gekregen is uit God? En door wie of wat heb ik me zo voor de gek laten houden? Mijn instincten waren ooit juist, de laatste tijd ben ik afgeleid.